Anglia, Harold I Zajęcza Stopa, pens typu Fleur-de-Lis, 1038-1040, men. Londyn, mincerz Brungar.
Av. ✠HAR˙-OLDREX; popiersie króla w diademie w lewo, przed nim berło.
Rv. ✠BRVNGAR ON LVN; krzyż dwunitkowy na wąskiej obręczy, w kątach lilijki.
Srebro, 1,12 g, 18,1 mm. North 803; SCBC 1165. Na Av. i Rv. nacięcia z epoki, tzw. pecks.
Stan II, wybity nieco zużytymi stemplami, ale w pełni czytelny i bardzo ładnie zachowany
Harold I, Harold Zajęcza Stopa (Harefoot) inne tłumaczenie Zająconogi (ur. ok. 1012, zm. 17 marca 1040) – król Anglii 1037–1040, syn Kanuta Wielkiego z nieprawego łoża, ze związku z Elgifu z Northampton, przyrodni brat króla Anglii i Danii, Hardekanuta. Przydomek Zajęcza stopa zawdzięczał swoim umiejętnościom polowania. Objął tron Anglii po śmierci Kanuta Wielkiego. Zmarł 17 marca 1040 r., kiedy do Anglii płynęła flota Hardekanuta, który postanowił upomnieć się o swoje dziedzictwo. Ciało Harolda pochowano w opactwie westminsterskim. Kiedy Hardekanut objął tron, rozkazał w czerwcu 1040 r. ekshumować ciało rywala, odciąć mu głowę i wrzucić ciało do Tamizy. Stronnicy Zajęczej Stopy wyłowili jego ciało i pochowali je w sekrecie w małym kościele St Clemens Danes.
