Wojciech Kossak (1856 Paryż - 1942 Kraków), Szarża, 1930 r.

olej, płótno, 72,5 × 121,5 cm
sygn. i dat. p. d.: „Wojciech Kossak/1930”

Wojciech Kossak malował obrazy o problematyce wojen napoleońskich przede wszystkim dlatego, że był zafascynowany tradycyjnym malarstwem historyczno-batalistycznym, a także z powodu patriotycznego kontekstu tych tematów. Kwestie związane z Napoleonem były ważne w świadomości Polaków i funkcjonowały jako symbol utraconej szansy na odzyskanie niepodległości, co nadawało tym obrazom silny wydźwięk patriotyczny. Podobnie jak wielu innych polskich artystów, Wojciech Kossak w swoich wyobrażeniach idealizował postać Napoleona oraz wzmacniał jego legendę, przedstawiając zarówno walki, które stoczył, jak i doznane klęski oraz dramatyczne odwroty. Wojciech Kossak miał konsekwentny programy artystyczny, który towarzyszył mu do końca życia. Malarz systematycznie powracał do tych samych sprawdzonych tematów, które mógł podporządkować zasadzie realistycznego interpretowania postaci, detali kostiumologicznych oraz natury. Jego zdolności do wnikliwej obserwacji i znakomitej pamięci wyrażone były w wiernym i sugestywnym przedstawieniu wydarzeń, gdzie także przejawiała się „(...) umiejętność znakomitego ujmowania sylwet, zwłaszcza koni, nawet przy stosowaniu trudnych skrotów i skomplikowanych ujęć perspektywicznych (...)” (S.Krzysztofowicz-Kozakowska, „Kossakowie, Wrocław 2005, s. 134) tekst oprac. na podst. K. Olszański, „Wojciech Kossak, Zakł.Ossolińskich, Wrocław 1982, S. Krzysztofowicz, Kossakowie (j.w); S.Krzysztofowicz-Kozakowska, „Kossakowie. The Kossaks”, PGS Sopot 2016