Akwaforta, akwatinta barwna, papier; wym.: 430 x 100 mm (kompozycji); sygnatura: l.d.: TORPEDO, s.d.:69/100 p.d.:Sroka 2007.
Ikonograficznie praca operuje charakterystycznym dla Sroki skrótem i ironią: przedstawienie figury (ujętej od tyłu, na pojeździe przypominającym motorower/rower) jest jednocześnie dosłowne i groteskowe. Wąski kadr wzmacnia efekt „pocisku” albo „przelotu”, a zarazem zamienia scenę rodzajową w znak. Zwyczajny motyw zostaje przekształcony w obraz o podwójnym sensie: komicznym i nieco niepokojącym.
W tym sensie Torpedo dobrze wpisuje się w szerszy język artysty. Culture.pl podkreśla, że Sroka łączy groteskę, pastisz i czarny humor, a jego sztuka wyrasta z krakowskiej szkoły grafiki i skłonności do metaforycznego, przewrotnego komentowania rzeczywistości. Źródło to przypomina też jego drogę artystyczną: studia na ASP w Krakowie (grafika u Mieczysława Wejmana, rysunek u Adama Hoffmana, malarstwo u Jana Świderskiego).
