Wymiary: 68,5 x 58,5 cm
na odwrociu nalepki wystawowe z Muzeum Narodowego w Krakowie oraz Muzeum Narodowego w Warszawie oraz papierowa nalepka z odręcznym opisem: 'Kraków - Manggha 1'
Pochodzenie
kolekcja prywatna, Polska
Wystawiany
Olga Boznańska nieznana, Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie, Szczecin, październik-grudzień 2005
Olga Boznańska w Akademii, Galeria Malarstwa ASP, Kraków, kwiecień-czerwiec 2005
Olga Boznańska nieznana, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, grudzień 2005-styczeń 2006
Olga Boznańska nieznana, Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, Stalowa Wola, luty-marzec 2006
Olga Boznańska nieznana, Galeria Sztuki Współczesnej w Sopocie, Sopot, marzec-maj 2005
Olga Boznańska nieznana, Galeria Turleja w Krakowie, Kraków, czerwiec-lipiec 2006
Olga Boznańska (1865-1940), Muzeum Narodowe w Krakowie, 25 października 2014 - 1 lutego 2015
Olga Boznańska (1865-1940), Muzeum Narodowe w Warszawie, 26 lutego - 2 maja 2015
Literatura
Olga Boznańska w Akademii, katalog wystawy, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków 2005, s. 53 (il.)
Anna Król, Boznańska nieznana, katalog wystawy, Fundacja Turleja, 2006, s. 99 (il.)
Olga Boznańska 1865-1940, katalog wystawy, red. Ewa Bobrowska, Urszula Kozakowska-Zaucha, Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2014, s. 201 (il.), nr kat. III.36
Olga Boznańska 1865-1940, katalog wystawy, red. Renata Higersberger, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2015, nr kat. 113, str. 199 (il.)
Biogram
Jedna z najwybitniejszych polskich artystek przełomu XIX i XX w. Początkowo lekcji rysunku udzielała artystce matka, Eugenia Mondan; w latach 1883 – 86 artystka kształciła się pod kierunkiem Kazimierza Pochwalskiego i Józefa Siedleckiego. Uczęszczała też na Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego w Krakowie, gdzie lekcji udzielali jej Hipolit Lipiński i Antoni Piotrowski. W latach 1886-1889 odbyła studia w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych u Karla Kricheldorfa i Wilhelma Dürra. W Monachium otworzyła własną pracownię, pozostając pod opieką Józefa Brandta i Alfreda Wierusza-Kowalskiego. W 1895 r., w zastępstwie Teodora Hummla, objęła kierownictwo prowadzonej przez niego Szkoły Malarskiej. W 1898 roku osiadła na stałe w Paryżu. Była członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", Société Nationale des Beaux-Arts i Polskiego Towarzystwa Literacko-Artystycznego w Paryżu, a także International Society of Sculptors, Engravers and Painters w Londynie. Od 1886 roku, gdy zadebiutowała w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, prezentowała swoje prace na wystawach w kraju, Europie i Stanach Zjednoczonych, m.in. w Berlinie (1892, 1893, 1913 r.), Monachium (1893 r.), Pradze, Londynie i Paryżu (1896 r.), Carnegie Institute w Pittsburghu (1901, 1906, 1907, 1920-28), Wiedniu (1902, 1908 r.), Amsterdamie (1912 r.) i Wenecji (1910, 1914, 1938 r.). Została wielokrotnie uhonorowana nagrodami, m.in. złotym medalem na międzynarodwej wystawie w Monachium (1905 r.), Francuską Legią Honorową (1912 r.), Grand Prix na Wystawie Expo w Paryżu (1939 r.) i orderem Polonia Restituta (1938 r.). Była przede wszystkim portrecistką; stworzone przez nią wizerunki zarówno osób znanych jak i zwykłych modeli wpisują się w nurt ekspresyjnego portretu modernistycznego. W swych obrazach artystka skupiła się na twarzy modela oddając stan jego psychiki i nastrój chwili. Malował także martwe natury i kwiaty oraz wnętrza, zwłaszcza własnych pracowni.
