Autor nieznany W.S. Polska, Warszawa 1944

Kompozycja przedstawia dwie postaci - młodego mężczyzny i kobiety siedzące blisko siebie na ławce. Sylwetki ujęte są w sposób szkicowy, z miękkim, niejednorodnym konturem. Mężczyzna - siedzący od lewej patrzy przed siebie, kobieta opiera się o jego ramię; razem tworzą zwartą bryłę kompozycyjną. Ubrania zaznaczone są skrótowo, przy użyciu cienkich linii i plam barwnych.
Tło stanowi uproszczony widok zabudowy miejskiej – widoczne są geometryczne bryły budynków, pionowe i poziome podziały architektoniczne oraz fragmenty elewacji z otworami okiennymi. Całość utrzymana jest w ograniczonej palecie barwnej: szarościach, przygaszonych brązach oraz akcentach błękitu i różu. W dolnej partii widoczna jest sygnatura inicjałowa „W.S.” wraz z datą „44”.
Rysunek ołówkiem lawowany tuszem i akwarelą na papierze,
Wymiary: ok 24,5 x 18 cm.
Stan: jak na zdjęciach.
Praca wpisuje się w kontekst artystycznych świadectw powstających w czasie II wojny światowej, gdzie szybkie techniki rysunkowe łączono z delikatnym kolorem w celu uchwycenia ulotnych scen codzienności. Zestawienie kameralnej sceny dwojga ludzi z fragmentarycznie ujętym pejzażem miejskim może sugerować próbę zachowania obrazu życia prywatnego w realiach zniszczonej lub zagrożonej przestrzeni miejskiej.
Domniemana lokalizacja – Warszawa – oraz data 1944 r. kierują interpretację ku szczególnie dramatycznemu momentowi historycznemu, co nadaje scenie dodatkową warstwę znaczeniową. Jednocześnie syntetyczny, szkicowy charakter przedstawienia wskazuje na pracę powstałą in situ, być może jako notacja obserwacyjna.
Sygnatura „W.S.” otwiera pole do atrybucji, jednak jej jednoznaczne przypisanie pozostaje niepewne. Być może chodzi o Władysława Strumiłłę, choć brak jednoznacznych dowodów wymaga zachowania ostrożności. Niezależnie od autorstwa, obiekt posiada istotną wartość dokumentalną i kolekcjonerską jako przykład polskiej sztuki rysunkowej czasu wojny, łączącej walory formalne z potencjalnym przekazem historycznym.