Oryginalna akwaforta wzbogacona techniką suchej igły na litografii wykonana na prasach warsztatu Cadaqués w pracowni Atelier Rigal , na przyciemnianym welinie z Auvergne, wymiary: 56 x 36 cm odcisk prasy, 75 x 52 cm cm w oprawie passe partout, edycja limitowana, numerowana LXI/CL, podpisana ołówkiem przez autora „ Dali 1969” l.d.
REFERENCJE:
- Katalog polowy raisonné #69-11 E
- Katalog Michler & Lopsinger raisonné nr 348
- Katalog Sahli raisonné #172
Akwaforty z cyklu „Flordali“zostały wykonane wg gwaszy
Salvadora Dali, dla których wzorem były ilustracje do publikacji A.
Poiteau, Pomologie française, wyd. 1846. Artysta uzupełnił je motywami rysunkowymi
w technice suchej igły.
Największą kolekcję dzieł Salvadora Dalego posiada Dalí
Theatre-Museum w Figueres (Hiszpania). Ponadto prace artysty można
zobaczyć m.in. w Gala Dalí House-Museum w Púbol (Hiszpania), Museo Nacional
Centro de Arte Reina Sofia (Reina Sofia Museum) w Madrycie, Salvador Dalí House
Museum w Port Lligat oraz Salvador Dalí Museum w St Petersburgu na Florydzie.
Bezpośrednią inspiracją dla surrealistycznego malarstwa
Salvadora Dalego była psychoanaliza Sigmunda
Freuda. Artysta był zafascynowany ludzką podświadomością i
starał się przedstawić kryjące się w niej obrazy za pomocą formy malarskiej.
Opierając się na teorii psychoanalizy Sigmunda Freuda, rozwinął własną
tzw.paranoiczno-krytyczną metodę twórczą, którą w artykule ĽAne
pourri (1930) zdefiniował;spontaniczną metodę poznania irracjonalnego,
opartą na krytycznej i systematycznej obiektywizacji delirycznych skojarzeń i interpretacji.
Malarstwo artysty nie pozostało obojętne na twórczość
innych surrealistów jak Yves Tanguy i Giorgio de
Chirico. Prace Salvadora Dalego, utrzymane w konwencji realistycznych
wizji
sennych i halucynacji, były przesycone treściami erotycznymi, ujawniały
obsesyjne zainteresowanie problemami przemijania i rozkładu, a także pamięci i
trwania.
W 1969 roku Dalí pracował nad kolorowymi planszami litograficznymi „Pomologie
francais” z roku 1846. Ilustracje, wykonane w tej technice, pokazują
bardzo subtelną grę kolorów i głównym ich tematem są motywy botaniczne.
Dalí o żywił gotowe grafiki swoimi osobliwymi fantazjami. W kolekcji czterech
proponowanych grafik mamy brzoskwinię, figę oraz morelę. Stanowią one fragment
cyklu
„FlorDali (Les Fruits)”, który składał się z 12-stu plansz. Prace są
niezwykle dekoracyjne. Łączą w sobie urodę starych litografii
i botanicznych ze szczyptą dowcipu, erotyki i myśli surrealistycznej.
Artysta bawi się w inteligentny sposób, łącząc estetykę tych dwóch
światów. W „Morelowym Rycerzu „zostały wydobyte erotyczne elementy, kontrast
pomiędzy Rycerzem symbolizującym męski popęd, śmiałość i kruchą, ale zmysłową
morelą. Podobny charakter ma Figa. Owoc zastąpił piersi postaci, jednak ta wije
się dramatycznie pod łodygą, która przytrzymuje ją w miejscu. „Skruszona
Brzoskwinia”
wydaje się najbardziej subtelna, zawstydzona swoim zmysłowym charakterem,
pewna, że ulegnie pokusom rycerza.
SALVADOR DALI - ekscentryczny hiszpański malarz i jedna z najbardziej
rozpoznawalnych postaci w sztuce XX wieku. Był indywidualistą, który do
tej pory wzbudza skrajne emocje. Jedni uważają go za geniusza inni za człowieka
ze zbyt dużym ego.
