Giclee, papier welinowy Arches, 65 x 91 cm, oprawiona w ramę oraz w podwójne passe – partout ze złotymi sliperami ;
sygn. z płyty p.d. „DE LEMPICKA 1925”.
Wydawca - Felix Rosenstiel's Widow & Son.
Referencje - A. Blondel, Tamara de Lempicka, Catalogue raisonné, 1921-1979, Lausanne, 1999, no. B.93, ilustracja str. 171
Tamara de Łempicka była urodzoną w Polsce malarką, znaną z charakterystycznego stylu Art Deco, który łączył elementy kubizmu i neoklasycyzmu z nowoczesną wrażliwością. Zyskała rozgłos w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku, szczególnie w Paryżu, gdzie stała się częścią kręgów bohemy i arystokracji. Prace Łempickiej charakteryzują eleganckie linie, odważne formy oraz skupienie się na przepychu, luksusie i zmysłowości, co czyni ją jedną z najbardziej ikonicznych artystek ruchu Art Deco.
Na jej obrazach często pojawiają się eleganckie, stylizowane portrety bogatych i modnych osób, a także nagie postacie, wykonane z wysokim połyskiem, niemal rzeźbiarskim. Bohaterowie Łempickiej, głównie kobiety, ukazani są z siłą i zmysłowością, co pomogło jej zyskać uznanie w czasach, gdy artystki często były marginalizowane. Jej twórczość uosabiała bogactwo i hedonizm okresu międzywojennego, a dzięki arystokratycznym koneksjom i wystawnemu stylowi życia zyskała przydomek „Baronowej z pędzlem”.
Markiz Guido Sommi Picenardi był to włoskim arystokratą, człowiekiem niezwykle wykształconym, literatem i znanym w tamtym czasie dandysem. Łempicka przedstawiła go w sposób niezwykle nowoczesny jak na tamte lata – markiz ma mocno podkreślone, niemal makijażowe oczy, co nadaje mu wygląd „upadłego anioła” lub bohatera niemego kina. Jego poza jest niedbała, ale pełna dumy i męskiego magnetyzmu.
Relacja między Tamarą a markizem Sommi była wielowymiarowa i typowa dla burzliwego życia artystki w Paryżu lat 20.: Markiz Sommi był jednym z kochanków Tamary. Ich romans był płomienny i osadzony w świecie międzynarodowej socjety, którą oboje uwielbiali. Dla Łempickiej był on uosobieniem nowoczesnego mężczyzny tamtej epoki – eleganckiego, nieco dekadenckiego i świadomego swojej atrakcyjności.
Dzięki znajomościom z takimi postaciami jak Sommi, Łempicka (pochodząca z Polski emigrantka) błyskawicznie zdobyła pozycję "portrecistki elit".
Literatura:
T. de Lempicka, Annotated Photo Albums, Houston, 1923, no. 63. (illustrated).
K. de Lempicka-Foxhall & C.L. Phillips, Passion by Design, the Arts and Times of Tamara de Lempicka, New York, 1987.
E. Thormann, Tamara de Lempicka, Kunstkritik und Künstlerinnen in Paris, Berlin, 1993, no. 59.
Katalog wystawy retrospektywnej Tamara de Lempicka / Tra eleganza e trasgressione (Villa Medici, Rzym 1994).
