autorski napis wzdłuż dolnej krawędzi: TUCHOWA WSI MIASTO POWIAT SEŁO
Na odwrocie znajduje się osobista pieczęć artysty.; poniżej (farbą): 1000 ZŁ.
Nikifor Krynicki, właściwie Epifaniusz Drowniak (1895–1968), był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli malarstwa naiwnego i prymitywizmu w sztuce europejskiej XX wieku. Urodził się w Krynicy-Zdroju i niemal całe życie pozostał związany z tym uzdrowiskiem oraz szerzej z pejzażem Łemkowszczyzny, z którego wyrastała jego wyobraźnia artystyczna. Był samoukiem; tworzył przede wszystkim akwarele, gwasze i rysunki na papierze, często posługując się skromnymi materiałami, a mimo to wypracował styl całkowicie rozpoznawalny i nie do podrobienia.
Przez długi czas pozostawał artystą marginalizowanym, traktowanym w Krynicy jako ubogi uliczny malarz sprzedający swoje prace jako „pamiątki z Krynicy”. Dopiero z czasem jego twórczość została dostrzeżona i doceniona przez krytyków, kolekcjonerów oraz instytucje muzealne, a dziś uznawany jest za artystę o randze międzynarodowej.
Tematyka jego prac obejmuje przede wszystkim cerkwie i kościoły, architekturę uzdrowiskową Krynicy, dworce, urzędy, pejzaże, wnętrza oraz autoportretowe przedstawienia artysty. W jego obrazach rzeczywistość została przetworzona w sposób intuicyjny, pełen uproszczeń, rytmu i osobliwej poetyki, dzięki czemu dzieła Nikifora sytuują się na pograniczu dokumentu, wizji i osobistego mitu.
Nikifor był artystą łemkowskiego pochodzenia, a doświadczenie peryferyjności, wykluczenia i życia na uboczu znalazło silne odbicie w jego twórczości. Dziś jego dorobek zajmuje trwałe miejsce w historii sztuki polskiej, a w Krynicy-Zdroju działa poświęcone mu muzeum, prezentujące prace ze wszystkich okresów jego działalności.



