Wymiary: 70 x 50 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'Janusz ORBITOWSKI 2009 | 10/09 | 70 x 50'
Pochodzenie
kolekcja prywatna, Polska
Literatura
Bożena Kowalska, Janusz Orbitowski. Poeta przestrzennych rytmów, Kraków 2022, s. 157 (il.), s. 236, poz. kat.98 (spis)
Biogram
Ukończył Wydział Malarstwa i Grafiki na ASP w Krakowie. Od 1968 roku wystawiał swoje prace, miedzy innymi w Nowym Jorku. Większość jego obrazów zbudowana jest z rombów i prostokątów. Pod koniec lat 60., artysta nadał swym geometrycznym konstrukcjom - trójwymiarowość; naklejane na powierzchnie tworzą reliefy. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa i Grafiki w pracowni Adama Marczyńskiego. Dyplom z wyróżnieniem otrzymał w 1967 roku. Był profesorem zwyczajnym macierzystej uczelni. Miał dwadzieścia wystaw indywidualnych w kraju i za granicą; uczestniczył w ponad stu wystawach zbiorowych reprezentujących nurt abstrakcji geometrycznej. Głównym obiektem zainteresowań Janusza Orbitowskiego są: przestrzeń, światło, ruch i ich wzajemne relacje. Od 1970 roku istotnym środkiem wyrazu jest dla malarza relief. Obrazy Janusza Orbitowskiego znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, Warszawie, Gdańsku, Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz wielu kolekcjach prywatnych w Polsce, Francji, Szwecji. Niemczech i Stanach Zjednoczonych. W 2020 roku w Galerii Starmach odbyła się retrospektywna wystawa artysty, na której zaprezentowano między innymi jego najsłynniejsze białe reliefy.
